حضرت ابوالفضل العباس

 

 حضرت ابوالفضل العباس

 

 حضرت ابوالفضل العباس

عباس فرزند امام علی علیه‌السلام، برادر سیدالشهداء، فرمانده و پرچمدار سپاه امام حسین (ع)

در روز عاشورا می‌باشد. عباس درلغت،به معنای شیر بیشه، شیری که شیران از او بگریزند است.

مادرش «فاطمه کلابیه» بود که بعدها با کنیه  «ام البنین»  شهرت یافت. علی (ع) پس از شهادت

فاطمه زهرا با ام البنین ازدواج کرد . عباس، ثمره این ازدواج بود . ولادتش را در 4 شعبان سال

26 هجری در مدینه نوشته اند وبزرگترین فرزند ام البنین بود. حضرت عباس به همراه سه برادر

خود، عثمان، جعفر و عبدالله در کربلا و در رکاب امام حسین (ع) به شهادت رسید.

 

با پیمان حاضر در ادامه مطلب همراه باشید …

 

عباس فرزند امام علی علیه‌السلام، برادر سیدالشهداء، فرمانده و پرچمدار سپاه امام حسین (ع)

در روز عاشورا می‌باشد. عباس در لغت، به معنای شیر بیشه، شیری که شیران از او بگریزند است.

مادرش  «فاطمه کلابیه»  بود که بعدها با کنیه  «ام البنین»  شهرت یافت. علی (ع) پس از شهادت

فاطمه زهرا با ام البنین ازدواج کرد. عباس،ثمره این ازدواج بود. ولادتش را در 4 شعبان سال 26

هجری درمدینه نوشته اند و بزرگترین فرزندام البنین بود. حضرت عباس به همراه سه برادر خود،

عثمان، جعفر و عبدالله در کربلا و در رکاب امام حسین (ع) به شهادت رسید.
 
وقتی امیرالمؤمنین شهیدشد،عباس چهارده ساله بودودرکربلا34سال داشت.کنیه اش«ابوالفضل»

و«ابوفاضل»بودوازمعروفترین لقبهایش،قمربنی هاشم،سقا،صاحب لواء الحسین،علمدار،ابوالقِربه،

عبدصالح، باب الحوایج و … است.
 
آن حضرت، قامتی رشید،چهره ای زیبا و شجاعتی کم نظیر داشت وبه خاطر سیمای جذابش او را

«قمربنی هاشم» می گفتند. در حادثه کربلا، سِمت پرچمداری سپاه حسین (ع) و سقایی خیمه های

اطفال و اهل بیت امام را داشت و در رکاب برادر، غیر ازتهیه آب، نگهبانی خیمه ها وامور مربوط

به آسایش و امنیت خاندان حسین (ع) نیر بر عهده او بود  و تا زنده بود، دودمان امامت، آسایش

و امنیت داشتند.
 

مادر حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام

ام‌البنین مادر حضرت اباالفضل (ع)و همسر امیرالمؤمنین پس از شهادت حضرت فاطمه بود که به

معرفی عقیل، برادر حضرت امیر ، به همسری علی (ع) درآمد . نامش «فاطمه بنت حزام»، از قبیله

«بنی کلاب»وخواهر«لبید»شاعر بود. زنی بود با شرافت، از خانواده ای ریشه دار و دلاور و نسبت

به فرزندان حضرت زهرانیزبسیار مهربان بود.ثمره ازدواج علی (ع) با او چهار پسر بود، به نامهای:

عباس، جعفر، عبدالله و عثمان، که هر چهار فرزندش روز عاشورا در رکاب سیدالشهداء به شهادت

رسیدند. ام البنین، پس از شهادت فرزندانش،همه روزه به بقیع می رفت وبچه های عباس رانیز

به همراه می بردوبه یادفرزندان شهیدش مرثیه ونوحه می خواند.زنان مدینه نیز به ندبه و نوحه

سوزناک او جمع می شدند  و می گریستند .  اشعاری هم درباره عباس سروده بود. وقتی زنان به

ام البنین تسلیت می گفتند ،  می گفت دیگر مرا  «ام البنین» خطاب نکنید، چرا که امروز دیگر آن

فرزندانم نیستند و شهید شده اند.
 

همسر و فرزندان حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام

حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام، با لُبابَة دختر عبیداللّه بن عباس پسر عموی پیامبر اکرم

صلی الله علیه و آله، ازدواج نمود.لبابه، از بانوان بزرگ زمان خویش بود. او در فضایی آکنده از

نور قرآن و مالامال از عطر روح نواز محبت به خاندان وحی، دیده به جهان گشوده و در سایه

سار قرآن و عترت تربیت یافته بود. مادر لبابه، ام حکیم جویری دختر خالد بن قرظ کنانی است.

تاریخِ ازدواج وی چندان مشخص نیست اماازسن فرزندان حضرت عباس علیه السلام می توان

حدس زد که ازدواج اوبین سال های 40 تا 45 هجری صورت گرفته واینکه سن اوهنگام ازدواج

بیست سال بوده است. ثمره این پیوند فرزندانی به نام های عبیداللّه، فضل، حسن، قاسم و یک

دختر بود اما بین تاریخ نگاران در تعداد آنها اختلاف نظر وجود دارد.

 حضرت ابوالفضل العباس
 


نقش آفرینی حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام در حماسه عاشورا

آوازه دلاورمردی ‏های حضرت عباس علیه‏‌السلام چنان در گوش عرب آن روزگار طنین افکنده

بود که دشمن را بر آن داشت تا با اقدامی جسورانه، وی را از صف لشکریان امام جدا سازد. در

این جریان، «شَمِر بن شُرَحْبیل (ذی الجوشن)» فردی به نام «عبداللّه بن ابی محل» را که حضرت

امّ ‏البنین علیهاالسلام عمه او می‏شد، به نزد عبیداللّه بن زیاد فرستاد تا برای حضرت عباس علیه‏ا

لسلام و برادران او امانی دریافت دارد. سپس آن را به غلام خود «کَرْمان» یا «عرفان» داد تا به

نزدلشکرعمرسعدببرید.شمرامان نامه راگرفت و به عمر سعد نشان داد. عمر سعد که می‏ دانست

این تلاش‏ها بی ‏نتیجه است، شمر را توبیخ کرد ؛  زیرا امان دادن  به برخی نشان از جنگ با بقیه

است. شمرکه می‏ انگاشت اواز جنگ طفره می‏رود، گفت:«اکنون بگو چه می‏کنی؟آیا فرمان امیر

راانجام می‏دهی وبادشمن می‏جنگی ویا به کناری می‏روی ولشکر را به من وامی‏گذاری؟»عمر سعد

تسلیم شد و گفت: «نه! چنین نخواهم کرد و سرداری سپاه را به تو نخواهم داد. توامیر پیادهها

باش!» شمر امان نامه را ستاند و به سوی اردوگاه امام به راه افتاد. وقتی رسید، فریاد برآورد:

«أَیْنَ بَنُوا أُخْتِنَا»؛خواهرزادگان ما کجایند؟ حضرت عباس علیه‏‌السلام و برادرانش سکوت کردند.

امام به آن‏ها فرمود:«پاسخش را بدهید، اگر چه فاسق است». حضرت عباس علیه‏ السلام به همراه

برادرانش به سوی او رفتند و به او گفتند: «خدا تو و امان تو را لعنت کند! آیا به ما امان می‏دهی،

درحالی که پسررسول‏ خداصلی الله علیه وآله امان ندارد؟!»شمر با دیدن قاطعیت حضرت عباس

علیه‏ السلام و برادرانش خشمگین و سرافکنده به سوی لشکر خود بازگشت.

 حضرت ابوالفضل العباس
 

چگونگی شهادت  حضرت ابوالفضل العباس

در روز عاشورا چون تشنگی بر حسین و یارانِ او سخت گشت، کودکان به امام علیه‏ السلام شِکوِه

آوردند و از فَرط عطش می نالیدند. امام، عباس علیه‏ السلام را صدا کرد و فرمود تا با چندنفر  به

فرات برود و برای تشنگان آب بیاورد. عباس با ده سوار همراه شد و مَشک‏ها را برداشت و چون به

مدخل آبِ فرات رسید، یارانِ ابن ‏زیاد بر کنار فرات نشسته بودند و شریعه را بر حرمِ رسولِ خدا

بسته بودند. چون عباس را دیدند، بر او حمله کردند. عباس پس از آن رجزی خواند و بر آنها حمله

کرد. … آنگاه که از شریعه فرات بیرون آمدومشک بردوش داشت  دشمنان از هر طرف اوراتیر

باران کردند و در همین حال کسی بر او حمله کرد و دست راست او  را برید و حضرت مشک را با

دست چپ گرفتند درحالی که تمام فکرحضرت به حرم ابا عبدالله بودتابرتشنگان آب برساند در

این حال شخص دیگری حمله کرد و دست چپ حضرت را برید و حضرت بر زمین افتاد و مشک را

بر دهان گرفت.دراین حال عمر سعد ندادادکه مشک راتیرباران کنند دراین زمان بودکه عمودی

آهنین بر فرق سر حضرت فرود آوردند… وقتی که امام حسین (علیه السلام) بر بالین خون آلود

حضرت عباس(علیه السلام)حاضر شد،فرمود:اکنون کمرمن شکست؛الان انکسرظهری و قلت‏حیلتی.

 حضرت ابوالفضل العباس 

فضائل و مناقب حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام

آنچه بیشترازچهره حضرت عباس درذهنهابه تصویرکشیده شده وزبانهاگویای آن است شجاعت

اوست و حال آنکه قبل از همه چیز آن حضرت یک بنده سراپا تسلیم الهی است، وتمام عظمتها و

ارزشهای او زیرسایه همین بندگی واطاعت محض الهی قرارداردکه به نمونه هایی اشاره میکنیم:

1.بنده صالح خدا: امام صادق علیه السلام این لقب گران سنگ را به او داد؛ چنان که در زیارتنامه

آن حضرت می خوانیم: «السلام علیک ایها العبد الصالح المطیع لله … : سلام بر تو ای بنده صالح

و فرمان بر خدا .»

2.آثار سجده بر پیشانی: قرآن یکی از نشانه های بندگان مخلص خدا را آثار سجده در پیشانی آنها

می داند:«سیماهم فی وجوههم من اثر السجود»: «نشانه های آنها در صورتهایشان بر اثر سجدهای

زیاد [در پیشگاه الهی نمایان] است.

 

وحضرت عباس این گونه بود؛درتاریخ می خوانیم:«وبین عینیه اثر السجود»:« [در پیشانی]وبین

چشمان اواثرسجده [نمایان] بود.»نقل شده که روی قاتل عباس که ازطایفه«بنی دارم»بود، سیاه

شده بود.علت راازاوپرسیدند.گفت:«من مردی راکه دروسط پیشانی او اثر سجده بود کشتم که

نامش عباس بود.» و جعفر نقدی درباره او چنین می‌گوید: «و هو من عظماء اهل البیت علما و ورعا

ونسکا وعبادة»:«اواز بزرگان اهل بیت است ازنظر دانش وپارسایی ونیایش وعبادت.»این ویژگی

عباس برای تمامی شیعیان درس بزرگی است تابندگی خدارا درراس همه کارهای خود قراردهندو

رازونیاز و عبادتهای شبانه و سجده های طولانی برای خدارادر زندگی خویش هرگز فراموش نکنند.

 حضرت ابوالفضل العباس

 

 

 حضرت ابوالفضل العباس

 

 

 

 

 

 حضرت ابوالفضل العباس

 

 

 

 

 

منبع :خبرگزاری صدای افغان(آوا) 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *